BEKLENEN HEP YARINLARDI
Yüzün güneşe bakardı.
Günebakanlar kıskanırdı.
Zaten sen bakmazsan güneş parlamazdı.
Yüzüne hayranlıkla bakarken gözlerin bir sevdayı anlatırdı.
Ben o sevdanın tutkunuydum ve bir sevda ancak böyle tutkulu yaşanırdı. Hüznün karanlığına teslim gecelere,senin varlığınla direnirdim.
Varlığın beni çoğaltırdı.
Ne kadar çoğalırsam aşkım o kadar büyürdü ve aşk sadece senin adınla vardı.
Elimdeki bir kaç umut kırıntısı her gün ama her gün yeniden besteleyip bitmeyen bir aşk senfonisine dönüştürürdüm.
Her notası seni anlatırdı.
Sen duymazdın ama dinleyen herkes seni anlattığımı anlardı.
Günler solar,mevsimler değişir,zaman delice akardı.
Yalnızlık bir kılıç olup yüreğime saplanırdı sensizliğe günce yazıp kimsenin bulamayacağı yerlere saklardım.
sensiz olduğum bilinsin istemezdim.
Çünkü bu yürek sadece seninle atardı.
Ağlardım,kimse görmezdi.
göz yaşlarım içime akardı.
Seni özlemek bir fırtınayı andırırdı.
fırtınalar içimdeki sevda ağaçlarını kökünden kopartırcasına sallardı.
Her seferinde bir yolunu bulup ağaçlarımı kurtarırdım.Bu yüzden benim sevdam yıkılmazdı.
Aşkın yarını yoktu ama bizim beklediğimiz hep yarındı.
Bugün hiç yaşanmadı.
Bu ne sana ne de bana uyardı ama çaresizlik elimizi,kolumuzu bağlardı.
Hayata isyan ederdim,isyan tek arkadaşımdı.
Bu sevdayı yaşamak, ayakta tutmak kolay değildi,yorardı.
Yinede şikayet etmezdim,çünkü senin için her şey göze alınırdı.
Hain değildim ben,seni aldatmadım.
Beynimde yüreğimde seninleyken bir başkası bana yabancıydı.
Yabancılara teslim etmedim kendimi,kimsede teslim alamadı beni. Mükemmel değildim hatalarım vardı.
Ama hatalarımı fark edip düzeltmeyi bilirdim.En ufak hata seni biraz incitse beni yıkardı.
Şimdi “gittim” diyorsun.
Hiç kalmadın ki benimle gidesin…Benimle kalan hep yalnızlıktı.
Olmayışının hiçbir önemi yok.
Bir tarafında hep sen olsan da benim aşkım bağımsızdı.
Hayatta hep tatlı anlar yoktur ya, nasıl yaşadıysam seni, acıyı da yaşamayı bilirim.
Aslında çokta üzülecek bir şey yok.Çünkü bu aşk baştan sona imkansızdı…
Tools 
